در صورت کتک زدن مرد، ضارب بر اساس قانون مجازات اسلامی با مجازات هایی نظیر قصاص، پرداخت دیه یا ارش، و در صورت وجود جهات تشدید، حبس و شلاق تعزیری مواجه می شود. قربانی باید بلافاصله پس از حادثه به کلانتری مراجعه کرده و درخواست معرفی نامه به پزشکی قانونی نماید تا آثار جراحات مستند شود. سپس با تنظیم شکواییه در دفاتر خدمات الکترونیک قضایی، پرونده در دادسرا و دادگاه کیفری پیگیری خواهد شد. مجازات تعزیری طبق ماده 614 قانون مجازات اسلامی برای جراحات شدید منجر به نقصان یا شکستگی، دو تا پنج سال حبس است.

حکم کتک زدن مرد در سال 1405؛ راهنمای جامع مجازات، دیه و مراحل شکایت

خشونت فیزیکی علیه مردان پدیده ای است که اگرچه کمتر از خشونت علیه زنان در کانون توجه عمومی و رسانه ای قرار می گیرد، اما واقعیتی انکارناپذیر در جامعه محسوب می شود. قانون مجازات اسلامی ایران با رویکردی مبتنی بر اصل برابری، حمایت از تمامی افراد جامعه در برابر تجاوز به تمامیت جسمانی را تضمین کرده است. بر این اساس، حکم کتک زدن مرد تفاوتی با کتک زدن زن ندارد و مرتکب این فعل، فارغ از جنسیت خود یا قربانی، با واکنش قاطع سیستم قضایی روبرو خواهد شد.

آگاهی از حقوق قانونی، تعاریف دقیق جرم شناسی و رویه های دادرسی برای مردانی که مورد خشونت فیزیکی قرار گرفته اند، امری حیاتی است. بسیاری از مردان به دلیل کلیشه های جنسیتی رایج، ترس از قضاوت اجتماعی یا ناآگاهی از مسیرهای قانونی، از پیگیری حق خود منصرف می شوند. این مقاله با هدف ارائه یک راهنمای جامع، دقیق و کاربردی تدوین شده است تا تمامی ابعاد حقوقی، کیفری، اجتماعی و روانشناختی این موضوع را پوشش دهد. در ادامه به بررسی تعاریف قانونی، انواع مجازات ها، سناریوهای خاص، مراحل گام به گام شکایت و نحوه محاسبه دقیق دیه در سال 1405 خواهیم پرداخت.

تعریف حقوقی ضرب و جرح در قانون مجازات اسلامی

برای درک دقیق حکم کتک زدن مرد، ابتدا لازم است به تعریف حقوقی مفاهیم پایه ای در قانون مجازات اسلامی ایران بپردازیم. این مفاهیم سنگ بنای تعیین نوع و میزان مجازات برای هرگونه خشونت جسمی هستند و تفاوت های ظریف میان آن ها می تواند سرنوشت پرونده را تغییر دهد.

مفهوم دقیق ضرب و مصادیق آن

در اصطلاح حقوقی، ضرب به عملی اطلاق می شود که بدون ایجاد گسیختگی و پارگی در بافت های بدن، موجب تغییرات ظاهری یا درونی در جسم قربانی گردد. این تغییرات ممکن است شامل کبودی، تورم، سرخی پوست، کوفتگی یا حتی پیچ خوردگی اعضا باشد. ویژگی متمایز کننده ضرب این است که در آن پوست پاره نمی شود و خونریزی آشکاری رخ نمی دهد، اما آثار و علائم آسیب جسمی به وضوح قابل مشاهده و از طریق کارشناسی قابل اثبات است. مواد قانونی مرتبط با ضرب عمدتاً در کتاب چهارم قانون مجازات اسلامی (دیات) و از ماده 709 به بعد مورد اشاره قرار گرفته اند که برای هر یک از این آثار، دیه مقدر مشخصی تعیین شده است.

مفهوم دقیق جرح و تفاوت آن با ضرب

جرح به هرگونه صدمه ای گفته می شود که منجر به از هم گسیختگی بافت های بدن و جاری شدن خون شود. این مصادیق می توانند از یک خراشیدگی سطحی پوست آغاز شده و تا بریدگی های عمیق، شکستگی استخوان ها، آسیب به اعضای داخلی یا نقص دائمی عضو ادامه یابند. تفاوت اصلی جرح با ضرب در وجود پارگی بافت و خونریزی است که آسیب را از جنبه های پزشکی و حقوقی پیچیده تر و قابل اثبات تر می کند. قانون مجازات اسلامی در مواد 424 به بعد، انواع مختلف جراحات را با دقت بالا دسته بندی کرده و برای هر یک دیه مقدر یا ارش را مشخص نموده است. برای مثال، جراحات سر و صورت دارای نامگذاری های تخصصی مانند حارصه (خراشیدگی سطحی)، دامیه (بریدگی گوشت)، متلاحمه (رسیدن به پوست نازک روی استخوان) و سمحاق (رسیدن به پرده روی استخوان) هستند که هر کدام دیه متفاوتی دارند.

تمایز حقوقی ضرب و جرح با توهین و فحاشی

لازم است میان ضرب و جرح و جرم توهین یا شتم تفاوت قائل شویم. شتم به معنای به کارگیری کلمات رکیک، ناسزاگویی یا اقداماتی است که حیثیت، کرامت و آبروی فرد را هدف قرار می دهد، بدون آنکه لزوماً تماس فیزیکی یا آسیبی جسمی رخ دهد. در حالی که ضرب و جرح به آسیب های فیزیکی و تمامیت جسمانی مربوط است، توهین به آسیب های روحی و شخصیتی می پردازد. مجازات این دو دسته جرم کاملاً متفاوت است. برای توهین، مواد 608 و 609 قانون مجازات اسلامی مجازات هایی نظیر شلاق، حبس یا جزای نقدی را پیش بینی کرده اند. در پرونده هایی که مرد مورد کتک زدن قرار می گیرد، بسیار رایج است که همزمان با ضرب و جرح، توهین و فحاشی نیز به وی وارد شده باشد. در چنین شرایطی، ضارب به دلیل تعدد جرم، مستحق مجازات جداگانه برای هر یک از عناوین مجرمانه خواهد بود.

تأثیر قصد و نیت (عمد، شبه عمد، خطای محض) بر مجازات

یکی از عوامل کلیدی و تعیین کننده در حکم کتک زدن مرد، نیت و قصد ضارب است. قانونگذار ضرب و جرح را به سه دسته تقسیم می کند که هر کدام مجازات های متفاوتی دارند:

• ضرب و جرح عمدی: در این حالت ضارب هم قصد انجام فعل (مانند ضربه زدن) و هم قصد نتیجه (ایجاد جراحت یا آسیب) را داشته است. مجازات اصلی در ضرب و جرح عمدی قصاص است، مگر اینکه شروط قصاص فراهم نباشد یا طرفین بر سر پرداخت دیه مصالحه کنند.
• ضرب و جرح شبه عمد: در این حالت ضارب قصد انجام فعل را دارد اما قصد ایجاد نتیجه آسیب زا را ندارد، یا نتیجه حاصله بیشتر از قصد او بوده است. به عنوان مثال، فردی قصد ترساندن دارد و با هل دادن باعث زمین خوردن و شکستگی پای دیگری می شود. مجازات در این موارد صرفاً پرداخت دیه است و قصاص منتفی می گردد.
• ضرب و جرح خطای محض: در این حالت ضارب نه قصد فعل را دارد و نه قصد نتیجه. مانند اینکه شخصی در خواب یا در حالتی که کنترل ارادی بر حرکات خود ندارد (مانند بیهوشی) به دیگری صدمه وارد کند. مجازات این نوع صدمه نیز پرداخت دیه است و معمولاً عاقله (بستگان ذکور نسبی) مسئول پرداخت آن هستند.

مجازات های قانونی کتک زدن مرد در ایران

قانون مجازات اسلامی ایران به طور یکسان به حمایت از تمامی افراد جامعه در برابر خشونت جسمی می پردازد. بنابراین حکم کتک زدن مرد شامل مجازات های مشخص و قاطعی است که می تواند در قالب قصاص، دیه، حبس یا شلاق تعزیری اعمال شود.

قصاص عضو؛ شرایط و محدودیت های قانونی

قصاص به معنای مجازات مماثل، یعنی انجام همان جنایتی است که بر قربانی وارد شده است. در ضرب و جرح عمدی، اگر شرایط قصاص عضو فراهم باشد، مجنی علیه (قربانی) حق درخواست قصاص دارد. این شرایط شامل تساوی در عضو، مساوات در سلامت (مثلاً قصاص دست سالم با دست سالم)، عدم تجاوز از مقدار جنایت و عدم وجود خطر جانی برای ضارب هنگام اجرای قصاص است. ماده 386 قانون مجازات اسلامی و مواد بعدی آن به تفصیل احکام قصاص عضو را بیان می کنند. با این حال، در عمل و به دلیل پیچیدگی های اجرایی و تمایل به مصالحه، بسیاری از پرونده ها به دریافت دیه ختم می شوند.

دیه و ارش؛ جبران خسارت مادی و جسمی

دیه مبلغی مالی است که به عنوان جبران خسارت ناشی از صدمات جسمی به قربانی پرداخت می شود. موارد تعلق دیه متعدد است، از جمله زمانی که امکان قصاص وجود ندارد، طرفین بر دیه مصالحه می کنند، یا جراحات غیرعمدی و شبه عمدی هستند. میزان دیه برای انواع جراحات در جداول دیات که سالانه توسط قوه قضائیه اعلام می شود، مشخص می گردد. پزشکی قانونی با بررسی جراحات و ارائه گزارش کارشناسی، نقش محوری در تعیین نوع آسیب، میزان ارش یا دیه و عمدی بودن آن دارد.

مجازات های تعزیری (حبس و شلاق) بر اساس ماده 614

علاوه بر قصاص یا دیه که جنبه خصوصی جرم را پوشش می دهند، مجازات های حبس و شلاق تعزیری نیز برای کتک زدن مرد پیش بینی شده است تا جنبه عمومی جرم و اخلال در نظم جامعه جبران شود. ماده 614 قانون مجازات اسلامی بیان می دارد: هر کس عمداً به دیگری جرح یا ضربی وارد آورد که موجب نقصان یا شکستن یا از کار افتادن عضوی از اعضا یا منتهی به مرض دایمی یا فقدان یا نقص یکی از حواس یا منافع یا زوال عقل مجنی علیه گردد، در مواردی که قصاص امکان نداشته باشد، چنانچه اقدام وی موجب اخلال در نظم و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری مرتکب یا دیگران گردد، به دو تا پنج سال حبس محکوم خواهد شد و در صورت درخواست مجنی علیه، مرتکب به پرداخت دیه نیز محکوم می شود.

همچنین، طبق تبصره این ماده، اگر جراحات وارده موجب آسیب های فوق نشود اما آلت جرح (مانند چاقو، اسلحه یا هر شیء خطرناک دیگر) استفاده شده باشد، ضارب به سه ماه تا یک سال حبس محکوم می گردد. این مجازات ها با هدف بازدارندگی و پیشگیری از تکرار جرم اعمال می شوند.

بررسی سناریوهای خاص خشونت فیزیکی علیه مردان

خشونت علیه مردان می تواند در سناریوهای مختلفی رخ دهد که هر یک ویژگی های حقوقی، اثباتی و اجتماعی خاص خود را دارد. شناخت این سناریوها به درک بهتر نحوه برخورد قانون با هر مورد کمک می کند.

کتک زدن مرد توسط همسر (خشونت خانگی علیه مردان)

خشونت خانگی علیه مردان اگرچه کمتر گزارش می شود، اما واقعیتی تلخ در بسیاری از خانواده ها است. قانون مجازات اسلامی در این زمینه جنسیت محور نیست و زنانی که مرتکب ضرب و جرح همسر خود می شوند، با همان مجازات هایی مواجه خواهند شد که برای مردان ضارب در نظر گرفته می شود. حقوق مرد قربانی در این سناریو شامل طرح شکایت کیفری، مطالبه دیه و در صورتی که خشونت جسمی به حدی باشد که ادامه زندگی را برای مرد دشوار و غیرقابل تحمل کند، امکان درخواست طلاق با استناد به قاعده عسر و حرج است. چالش اصلی در این بخش، انگ اجتماعی و تابوهایی است که مردان را از بیان خشونت های خانگی و پیگیری حقوقشان بازمی دارد.

درگیری و نزاع خیابانی میان مردان

درگیری ها و نزاع های میان مردان از شایع ترین مصادیق ضرب و جرح هستند. در این موارد مجازات ضارب بر اساس نوع و شدت جراحت، عمدی بودن فعل و نقش هر فرد تعیین می شود. در نزاع های دسته جمعی، شناسایی ضارب اصلی و نقش هر فرد در ایجاد جراحات اهمیت حیاتی دارد. در برخی موارد، اگر ضارب اصلی قابل شناسایی نباشد، قانون مسئولیت تضامنی را برای شرکت کنندگان در نزاع پیش بینی کرده است تا حق قربانی ضایع نگردد.

کتک زدن مرد توسط غریبه در جریان سرقت یا زورگیری

این سناریو اغلب با جرایم سنگین دیگری نیز همراه است. اگر مردی در خیابان یا در جریان زورگیری مورد کتک زدن قرار گیرد، علاوه بر مجازات های مربوط به ضرب و جرح، ضارب ممکن است به دلیل جرایمی مانند سرقت، اخلال در نظم عمومی و تهدید نیز مجازات شود. تجمیع این جرایم منجر به افزایش چشمگیر شدت مجازات و اعمال حداکثری حبس برای ضارب خواهد شد.

تعدی و کتک زدن مرد توسط مأموران دولتی و انتظامی

در مواردی که مأموران دولتی در حین انجام وظیفه یا خارج از آن، بدون مجوز قانونی و فراتر از حدود اختیارات خود به شهروندان تعدی کرده و اقدام به کتک زدن مردی کنند، خود مرتکب جرم شده اند. در این حالت، مأمور متخلف علاوه بر مسئولیت کیفری (نظیر ضرب و جرح عمدی)، مسئولیت اداری نیز خواهد داشت و ممکن است با مجازات های انضباطی شدید مواجه شود. باید میان ضرب و جرح توسط مأمور و مقاومت در برابر مأمور تمایز قائل شد؛ در حالت اول مأمور مجرم است، اما در حالت دوم شهروندی که به مأمور حمله کند، مجرم محسوب شده و مشمول مجازات های خاصی مانند تمرد یا توهین به مأمور خواهد شد.

مراحل گام به گام شکایت و پیگیری قانونی پرونده

هنگامی که مردی قربانی کتک زدن قرار می گیرد، آگاهی از مراحل قانونی برای طرح شکایت و پیگیری پرونده امری ضروری است. این فرآیند نیازمند دقت و سرعت عمل است تا ادله جرم از بین نروند.

اقدامات حیاتی و فوری پس از وقوع حادثه

اولین گام ها پس از وقوع حادثه برای جمع آوری شواهد و مستندسازی جراحات بسیار حیاتی هستند. پس از حادثه، در حد امکان آرامش خود را حفظ کرده و اطلاعات اولیه شامل زمان و مکان دقیق حادثه، هویت ضارب و مشخصات شاهدان را جمع آوری کنید. هرگونه تأخیر می تواند به محو شدن آثار جراحات و تضعیف موقعیت حقوقی شما منجر شود.

فرآیند دقیق مراجعه به پزشکی قانونی و اخذ گواهی

این مرحله حیاتی ترین گام در پرونده های ضرب و جرح است. بلافاصله پس از کتک خوردن و پیش از هرگونه بهبود یا از بین رفتن آثار جراحات، باید به کلانتری محل وقوع جرم مراجعه کرده و درخواست معرفی نامه به پزشکی قانونی نمایید. پزشکی قانونی با معاینه دقیق، آثار ضرب و جرح را ثبت کرده و گواهی رسمی صادر می کند. این گواهی مهم ترین مدرک برای اثبات وقوع جرم و شدت صدمات در دادگاه است. تأخیر در مراجعه به پزشکی قانونی می تواند باعث شود آثار کوفتگی یا کبودی محو شده و امکان اثبات جرم از بین برود.

ثبت شکواییه در دفاتر خدمات الکترونیک قضایی

پس از دریافت گواهی اولیه پزشکی قانونی و تنظیم صورتجلسه در کلانتری، باید شکواییه رسمی خود را از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی تنظیم و ثبت کنید. در شکواییه باید مشخصات کامل ضارب، شرح دقیق حادثه، زمان و مکان وقوع جرم و درخواست مجازات ضارب (قصاص، دیه، حبس یا شلاق) به وضوح ذکر شود. نگارش دقیق و مستند شکواییه نقش مهمی در شروع صحیح فرآیند قضایی دارد.

سیر پرونده در دادسرا و دادگاه کیفری

شکواییه به دادسرای عمومی و انقلاب محل وقوع جرم ارجاع می شود. در این مرحله، بازپرس یا دادیار تحقیقات مقدماتی را آغاز می کند که شامل احضار ضارب، اخذ اظهارات وی، بررسی مدارک و در صورت لزوم ارجاع مجدد قربانی به پزشکی قانونی برای تکمیل نظریه کارشناسی است. پس از تکمیل تحقیقات، در صورت احراز وقوع جرم، قرار جلب به دادرسی (کیفرخواست) صادر شده و پرونده به دادگاه کیفری ارجاع می شود. دادگاه با تشکیل جلسه رسیدگی، به اظهارات طرفین و شهود گوش داده و در نهایت حکم مقتضی را صادر می کند.

نحوه محاسبه دیه و عوامل مؤثر بر مبلغ نهایی در سال 1405

یکی از جنبه های کلیدی در حکم کتک زدن مرد، بحث دیه است. دیه جبران خسارت مادی ناشی از آسیب های جسمی است که به فرد وارد شده و نحوه محاسبه آن تابع اصول و قواعد خاصی در قانون مجازات اسلامی است.

نرخ رسمی دیه کامل انسان در سال 1405

بر اساس بخشنامه رئیس قوه قضائیه، نرخ دیه کامل انسان در سال 1405 در ماه های غیرحرام مبلغ 2 میلیارد و 100 میلیون تومان تعیین شده است. این مبلغ در ماه های حرام (محرم، رجب، ذیقعده و ذیحجه) به دلیل تغلیظ دیه، به 2 میلیارد و 800 میلیون تومان افزایش می یابد. تمامی محاسبات دیه اعضا و جراحات بر اساس درصدی از این مبلغ پایه انجام می شود.

جدول تفصیلی دیه اعضا و جراحات رایج

محاسبه دیه برای کتک زدن مرد به عوامل متعددی از جمله نوع و شدت آسیب و محل آن در بدن بستگی دارد. در جدول زیر نمونه هایی از دیه جراحات رایج آورده شده است:

مفهوم ارش و نحوه تعیین آن توسط قاضی و پزشکی قانونی

در مواردی که برای یک آسیب خاص، دیه مقدری در شرع و قانون تعیین نشده باشد (مانند برخی تورم های داخلی، آسیب به بافت های نرم خاص یا دردهای مزمن بدون اثر ظاهری)، قاضی با نظر کارشناس پزشکی قانونی مبلغی را به عنوان ارش تعیین می کند. ارش در واقع دیه غیرمقدر است که دادگاه با لحاظ نوع و کیفیت جنایت و تأثیر آن بر سلامت مجنی علیه، آن را متناسب با دیه مقدر مشابه تعیین می نماید.

مهلت های قانونی پرداخت دیه بر اساس نوع جنایت

مهلت پرداخت دیه بستگی مستقیم به نوع جنایت دارد. در جنایات عمدی که به صلح بر دیه منجر می شود، مهلت پرداخت یک سال از زمان وقوع جنایت است. در جنایات شبه عمد، این مهلت دو سال و در جنایات خطای محض، سه سال از زمان وقوع جنایت تعیین شده است. مسئولیت پرداخت دیه عمدتاً بر عهده ضارب است، اما در موارد خطای محض ممکن است بر عهده عاقله باشد.

چالش های پنهان؛ ابعاد روانشناختی و اجتماعی مردان قربانی

فراتر از ابعاد حقوقی و قضایی، کتک زدن مرد پیامدهای عمیق اجتماعی و روانشناختی دارد که اغلب نادیده گرفته می شوند. کلیشه های مردانگی و انتظارات جامعه، فشار مضاعفی بر مردان قربانی خشونت وارد می کند.

انگ اجتماعی و موانع فرهنگی گزارش خشونت علیه مردان

یکی از بزرگترین موانع برای مردان قربانی خشونت، انگ اجتماعی و تابوهای مرتبط با بیان این تجربه است. جامعه اغلب مردان را به عنوان قوی، توانمند و حافظ خانواده می بیند. این تصویر، فضای لازم برای بروز آسیب پذیری مردان را از بین می برد. مردانی که مورد خشونت قرار می گیرند، غالباً به دلیل ترس از قضاوت، تمسخر و زیر سؤال رفتن مردانگی خود، از بازگو کردن تجربه و پیگیری قانونی خودداری می کنند.

پیامدهای روانی شامل افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه

کتک خوردن مرد علاوه بر آسیب های جسمی، می تواند تأثیرات مخرب و ماندگاری بر سلامت روان او داشته باشد. این تأثیرات شامل افسردگی شدید، اضطراب مزمن، حملات پانیک و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) است. برخی مردان پس از تجربه خشونت، علائمی نظیر کابوس های شبانه، فلاش بک ها، اجتناب از موقعیت های یادآور حادثه و تحریک پذیری بالا را نشان می دهند که نیازمند مداخلات تخصصی روانشناختی است.

خلأهای موجود در زیرساخت های حمایتی و پناهگاه ها

در بسیاری از جوامع، زیرساخت های حمایتی موجود برای قربانیان خشونت عمدتاً بر زنان متمرکز است. تعداد مراکز مشاوره و پناهگاه هایی که خدمات تخصصی و امن برای مردان قربانی خشونت ارائه دهند، بسیار محدود است. این نابرابری در خدمات حمایتی، خود یکی از چالش های اصلی پیش روی مردان خشونت دیده است که نیازمند توجه ویژه سیاستگذاران و نهادهای مدنی می باشد.

راهکارهای پیشگیرانه و حمایتی برای مقابله با خشونت

در کنار پیگیری های قانونی، اقدامات پیشگیرانه و ارائه راهکارهای حمایتی از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف نهایی ایجاد جامعه ای است که در آن هرگونه خشونت محکوم باشد.

آموزش مهارت های کنترل خشم و حل مسالمت آمیز اختلافات

ریشه بسیاری از خشونت ها در ناآگاهی و الگوهای رفتاری نادرست است. آموزش های عمومی و تخصصی در زمینه مدیریت خشم، مهارت های ارتباطی مؤثر و حل اختلاف مسالمت آمیز می تواند از بروز بسیاری از درگیری ها جلوگیری کند. این آموزش ها باید از سنین پایین در مدارس آغاز شده و تا سطوح بزرگسالی ادامه یابد.

ضرورت تقویت برخورد قاطع و بدون تبعیض سیستم قضایی

یک سیستم قضایی قاطع، شفاف و عاری از تبعیض، رکن اساسی در کاهش خشونت است. قوه قضائیه باید با هرگونه خشونت، فارغ از جنسیت ضارب یا قربانی، برخورد یکسانی داشته باشد. تسریع در فرآیند دادرسی و آموزش تخصصی قضات در زمینه چالش های خاص مردان قربانی خشونت، می تواند به افزایش اعتماد عمومی و احقاق سریع تر حق منجر شود.

ارائه خدمات مشاوره و حمایت روانی تخصصی برای مردان

ایجاد مراکز مشاوره تخصصی و با تعرفه مناسب برای مردان قربانی خشونت ضروری است. این مراکز باید فضایی امن و بدون قضاوت برای مردان فراهم کنند تا آن ها بتوانند با مسائل روانی ناشی از خشونت کنار بیایند. همچنین، تشکیل گروه های حمایتی می تواند به مردان کمک کند تا احساس انزوا نکنند و با به اشتراک گذاشتن تجربیات خود، فرآیند بهبود را طی کنند.

پرسش های متداول درباره حکم کتک زدن مرد

جمع بندی نهایی

پدیده کتک زدن مرد اگرچه کمتر مورد توجه رسانه ها قرار گرفته، اما واقعیتی است که نیازمند درک عمیق، بررسی حقوقی جامع و حمایت های اجتماعی و روانشناختی است. قانون مجازات اسلامی ایران با رویکردی غیرجنسیتی، برای هرگونه ضرب و جرح فارغ از جنسیت قربانی، مجازات هایی نظیر قصاص، دیه، حبس و شلاق تعزیری را پیش بینی کرده است. مهم ترین اقدام برای مردان قربانی خشونت، غلبه بر موانع روانی و اجتماعی، مراجعه فوری به پزشکی قانونی برای مستندسازی جراحات و پیگیری قاطع پرونده از طریق مراجع قضایی با کمک وکیل متخصص است. تنها با افزایش آگاهی عمومی، شکستن کلیشه های جنسیتی و تقویت سیستم قضایی می توان به سوی ایجاد جامعه ای عاری از هرگونه خشونت گام برداشت.